“Alles wat gebouwd is, kan gerenoveerd worden” en “de laatste slechte sociale huurwoning is vóór het jaar 2000 al gesloopt.” Het zijn twee prikkelende uitspraken van ‘anti-sloopprofessor’ André Thomsen. Bij BouwhulpGroep roepen we het, samen met vele experts, al bijna een halve eeuw: renoveren is de betere keuze, tenzij. In de slotuitzending van Wat houdt ons tegen? stond de brandende vraag centraal: waarom kiezen we dan toch nog zo vaak voor de sloopkogel?
De prijs van de wegwerpmaatschappij
In de uitzending wordt een pijnlijk punt blootgelegd: slopen is de ‘fast fashion’ van de woningmarkt. Hoewel vaak wordt beweerd dat nieuwbouw duurzamer is door betere energielabels, vertelt de rekensom een ander verhaal. De energiebesparing van een nieuwbouwwoning compenseert namelijk nooit de enorme ecologische prijs van de sloop, de afvoer van restmateriaal en de productie van nieuwe grondstoffen.
De praktijk van renoveren is altijd duurzamer, maar in de uitzending is het gebrek aan beschikbare bouwgrond de reden tot ingrijpen. Het is een symptoom van onze wegwerpmaatschappij. Terwijl we bij kleding en elektronica steeds vaker kiezen voor kwaliteit en herstel, blijven we in de bouw vasthouden aan een vervangingslogica die de planeet simpelweg niet meer kan dragen.
1.000 woningen per dag
De oplossing ligt niet in theorie, maar in schaalbaarheid. Als we dagelijks duizend woningen verbeteren met circulaire oplossingen die energie besparen én opwekken—terwijl we slim extra woonruimte creëren—verandert de discussie. Renovatie is dan geen ‘moeilijk alternatief’ meer, maar de meest logische weg vooruit.
Renoveren, tenzij...
In ons dagelijks werk bij BouwhulpGroep zien we dat het kan. Samen met bewoners en eigenaren hebben we talloze woningen behouden. Het resultaat? Wijken waar achteraf iedereen dolblij is dat hún buurt met een karakteristieke bebouwing niet tegen de vlakte is gegaan maar is verbeterd.
Natuurlijk is de praktijk weerbarstig. Renovatieprocessen moeten sneller. Waar we in de jaren tachtig nog twintig jaar over een wijk deden, hebben we die doorlooptijd inmiddels gehalveerd. Maar de belangrijkste winst zit in de menselijke maat: bewoners zijn vaak al hartstikke tevreden met hun plek.
Onze stelling is dan ook simpel: hanteer het principe ‘Renoveren, tenzij’. En laten we vaker beginnen met de vraag wat de bewoner zélf eigenlijk wil verbeteren.
De aflevering is hier terug te kijken: https://npo.nl/start/afspelen/wat-houdt-ons-tegen_35
Zeker de moeite waard om te zien—niet omdat het allemaal nieuw is, maar juist omdat het zo duidelijk maakt dat we allang weten wat er nodig is. Nu nog doen.
De prijs van de wegwerpmaatschappij
In de uitzending wordt een pijnlijk punt blootgelegd: slopen is de ‘fast fashion’ van de woningmarkt. Hoewel vaak wordt beweerd dat nieuwbouw duurzamer is door betere energielabels, vertelt de rekensom een ander verhaal. De energiebesparing van een nieuwbouwwoning compenseert namelijk nooit de enorme ecologische prijs van de sloop, de afvoer van restmateriaal en de productie van nieuwe grondstoffen.
De praktijk van renoveren is altijd duurzamer, maar in de uitzending is het gebrek aan beschikbare bouwgrond de reden tot ingrijpen. Het is een symptoom van onze wegwerpmaatschappij. Terwijl we bij kleding en elektronica steeds vaker kiezen voor kwaliteit en herstel, blijven we in de bouw vasthouden aan een vervangingslogica die de planeet simpelweg niet meer kan dragen.
1.000 woningen per dag
De oplossing ligt niet in theorie, maar in schaalbaarheid. Als we dagelijks duizend woningen verbeteren met circulaire oplossingen die energie besparen én opwekken—terwijl we slim extra woonruimte creëren—verandert de discussie. Renovatie is dan geen ‘moeilijk alternatief’ meer, maar de meest logische weg vooruit.
Renoveren, tenzij...
In ons dagelijks werk bij BouwhulpGroep zien we dat het kan. Samen met bewoners en eigenaren hebben we talloze woningen behouden. Het resultaat? Wijken waar achteraf iedereen dolblij is dat hún buurt met een karakteristieke bebouwing niet tegen de vlakte is gegaan maar is verbeterd.
Natuurlijk is de praktijk weerbarstig. Renovatieprocessen moeten sneller. Waar we in de jaren tachtig nog twintig jaar over een wijk deden, hebben we die doorlooptijd inmiddels gehalveerd. Maar de belangrijkste winst zit in de menselijke maat: bewoners zijn vaak al hartstikke tevreden met hun plek.
Onze stelling is dan ook simpel: hanteer het principe ‘Renoveren, tenzij’. En laten we vaker beginnen met de vraag wat de bewoner zélf eigenlijk wil verbeteren.
De aflevering is hier terug te kijken: https://npo.nl/start/afspelen/wat-houdt-ons-tegen_35
Zeker de moeite waard om te zien—niet omdat het allemaal nieuw is, maar juist omdat het zo duidelijk maakt dat we allang weten wat er nodig is. Nu nog doen.