Ook in de historische tuindorpen speelde dit thema al een belangrijke rol. Sociale cohesie en gemeenschappelijkheid vormden daar de basis van het stedenbouwkundig ontwerp. De stedenbouwkundige eenheid, de gebogen straten en T-splitsingen droegen bij aan het gevoel van een besloten en beschermde buurt. Centrale pleinen met een pomp of beeld fungeerden als natuurlijke ontmoetingsplekken, terwijl het groene karakter een prettige leefomgeving creëerde.
Als architecten en stedenbouwkundigen kunnen we nog altijd veel leren van deze principes bij het ontwerpen van de buurten en wijken van de toekomst!





















